به مدت ۶ سال امامت شیعیان را بر عهده داشتند. ایشان فرزند امام هادی(ع) و پدر امام زمان(عج)

می باشند.

مشهورترین لقب وی، عسکری است که به اقامت اجباری‌اش در سامرا اشاره دارد. ایشان در سامرا تحت

مراقبت حکومت قرار داشتند و برای فعالیت‌های خود با محدودیت روبه‌ رو بودند. امام عسکری از طریق

نمایندگان خود و نیز از راه نامه‌نگاری، با شیعیان ارتباط داشتند. عثمان بن سعید، نخستین نایب خاص امام

زمان(عج)، از نمایندگان خاص وی نیز به شمار می‌رفت.

امام حسن عسکری در هشتم ربیع‌الاول سال ۲۶۰ق، در ۲۸ سالگی در سامرا به شهادت رسید و در کنار

مرقد پدرشان دفن شدند. مدفن آن دو به حرم عسکریین مشهور است و از زیارتگاه‌های شیعیان در عراق

به شمار می‌آید.

احادیثی از امام عسکری در موضوعات تفسیر قرآن، اخلاق، فقه، امور اعتقادی، ادعیه و زیارت

روایت شده است.

مطلب را با حدیثی از ایشان به پایان می رسانیم:

امام حسن عسکری(ع) :

نشانه های مؤمن پنج چیز است:

   _ خواندن ۵۱ رکعت نماز، (۱۷ رکعت واجب (نمازهای یومیه) و ۳۴ رکعت مستحب نافله‌های روزانه در هر شب و روز)
   

_ زیارت اربعین.
   

_ انگشتر به دست راست کردن.
   

_ پیشانی را در سجده بر خاک نهادن.
   

_ بلند گفتن «بسم اللّه الرّحمان الرّحیم»