در فرودست انگار، کفتری می خورد آب

یا که در بیشه ی دور، سیره ای پَر می شوید

یا در آبادی، کوزه ای پر می گردد

آب را گل نکنیم؛

شاید این آب روان، می رود پای سپیداری، تا فروشوید اندوه دلی؛

دست درویشی شاید، نان خشکیده فرو برده در آب... .